Improwizacja nr. 1

http://w544.wrzuta.pl/audio/98mbVmjfXPu/new-hip_new-hop_new-age
Posłuchajcie sobie. 50% tekstu.

Nicość i pustka.

Nicość i pustka.
Zmysł wzroku niecnie oszukiwany wypełniającym wszystko światłem,
które nie istnieje.

Tak mija mi czas.

Tak naprawdę jestem tylko swoim więźniem.
Drapię tapety, ściany z rozpaczy, gadając tylko z wątpliwościami, karaluchami.
Niewolnikiem Własnej Woli, co dniem w króla na tronie przemienia się, z łakowilkami w nocy bratam się.
Nieśmiało otwieram oczy wraz z dziewiczymi promieniami, odurzam się oparami.

RaXzXI. Trzynasto-wersowy, trzynasto-zgłoskowiec dwustronny.

Nienawiścią odpłacajcie nie swym braciom.
Niszczą marzenia Inni Ci to ich los naciął.

Plum.

Plum.

Spadła kropla, wylał ocean namiętności.

Chora egzystencja drzew, gnijących z nadmiaru wody.

Za dużo płynu roztrzaskującego żyjące tkanki od wewnątrz.

Telefon.

-Taak, słucham?
-Halo, halo, niech Twe usta przemówią do słuchawki śmiało.
Me ślepia dostrzegają dźwięk, podświadomie czuje Twoja nagość.
Wybacz mi na wstępie te schizofreniczna śmiałość.
Wystukałem Twój numer z zaciśniętymi powiekami, całkowicie losowo.

New-Hip New-Hop New-Age.

Nadchodzi Nowa Era,
Otwiera się mej głowy wielka sfera.
Zaczniemy od zera,
Och, chyba zżera mnie trema.

Philosophiczna wiedzorskmina i magyiczna magija o kapsku kija, czyli… filozoficzne nauki o gównie

Póki brak luki, próżni dzielącej psajhonapsy.
Kreować dopóki powinność się cuci i serce samo nuci, rymem szczerze zarzuci.
Projektować tandetne sztuki, infantylną dobitność.
Senna Wenna się budzi.
Póki, póki Wenna się budzi.
Tworzyć dopóki dusza nuci, nieco lodowatej wody, serce się cuci.

“coś/sth/dzyń!”

Pocałunki, stosunki, myśli rozwarte na oścież.
Mimika duszy, aktorstwa fechtunek.
To nie ratunek.
Dalej chcesz?

“Kiedyś.”

Kiedyś to ja byłem mały.
Bezwiednie prowadzony przez świat.
Wszystko było pięknie.
Kiedyś to nawet Mikołaj istniał.